لب تو خضر و دهان تو آب حیوان است

سزد اگر همه دلبران دهندت باج
1
تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج
به چین زلف تو ما چین و هند داده خراج دو چشم شوخ تو بر هم زده خطا و حبش
لب چو قند تو برد از نبات مهر رواج دهان شهد تو داده رواج آن خضر
که از تو درد دل ایجان نمی رسد به علاج از این مرض به حقیقت شفا نخواهیم یافت
دل ضعیف که باشد به نازکی چو ز جاج چرا همی شکنی جان من ز سنگدلی
قد تو سرو میان موی و بر به نهایت عاج لب تو خضر و دهان تو آب حیوان است
کمینه ذره خاک در تو بودی کاج فتاد در دل حافظ هوای چون تو شهی
   
   
   
   
آب حیات را از سر چشمه دانش و عشق طلب کن در علم و عمل بکوش و ساعی باش به زودی به طلب به مراد خود خواهی رسید

 

© Parwak Site