حق نگه دار که من می روم الله معک

حق نگه دار که من می روم الله معک
2
ای دل ریش مرا با لب تو حق نمک
ذکر خیر تو بود حاصل تسبیح ملک تویی آن گوهر پاکیزه که در عالم قدس
کس عیار زر خالص نشناسد چو محک بر خلوص منت ارهست شکی، تجربه کن
وعده ا زحد بشد و مانه دو دیدیم و نه یک گفته بودی که شوم مست و دو بوست بدهم
خلق را از دهن خویش مینداز به یک بگشا پسته خندان و شکرریزی کن
من نه آنم که زبونی کشم از چرخ فلک چرخ بر هم زنم ار غیر مرادم گردد
ای رقیب از بر او یک دو قدم دور ترک چون بر حافظ خویش نگذاری باری
   
   
   
   
ای صاحب فال دوست تو به سفر می رود و خدا یارش باشد امید است با دعای خبر تو به سلامت بر گردد و دل و روح ترا شاد نماید

 

© Parwak Site