سینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت

آتشی بود درین خانه که کاشانه بسوخت
2
سینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت
جانم از آتش مهر رُخ جانانه بسوخت تنم از واسطه دوری دلبر بگداخت
دوش بر من ز سر مهر چو پروانه بسوخت سوز دل بین که ز بس آتش اشکم دل شمع
چون من از خویش برفتم دل بیگانه بسوخت آشنایی نه غریب است که دلسوز من است
خانه عقل مرا آتش میخانه بسوخت خرقه زهد مرا آب خرابات ببُرد
همچو لاله جگرم بی می و خمخانه بسوخت چون پیاله دلم از توبه که کردم بشکست
خرقه از سر بدر آورد و به شکرانه بسوخت ماجرا کم کن و بازار که مرا مردم چشم
که نخفتیم شب و شمع به افسانه بسوخت ترک افسانه بگو حافظ و می نوش دمی
   
   
   
   
   
   
ای صاحب فال بزودی مشکلات تو حل می شود و می توانی بخوبی و خوشی زندگی آرامی داشته باشی

 

© Parwak Site